مایکرومنجمنت به شیوه پارکر

تا نه و نیم خواب بودم!

روز معرکه ای شروع شده با یه مشت آهنگ معرکه مثل When I dream at night از Marc Anthony ! دیروز نجمه آخر وقت نشست کنار دستم و آخرش دیتابیس رو یادم رفت بیارم. الان دارم با اسکریپت های نصفه نیمه ای که نوشتم تغییرات رو اعمال میکنم.  خیلی خوب شد مجبور شدم کاملشون کنم واسه سرور. تازه کتاب clojure brave and true رو pdf اش رو بالاخره پیدا کردم! قسمت دوی lucifer رو هم دانلود کردم که ببینم امروز! پارکر هم میخواد پروژه رو پیش ببریم.

پارکر دیشب درمورد جدول های "پروژه آموزشگاه" پرسید. یک سری سوالات "مدیر پروژه" وار پرسید که جوابی براشون نداشتم. گفت 3000 تا مقاله هیچی نیست برای rdbms.

(آه الان این هم غوغا میکنم از مسیح و آرش. عالیه.)

خلاصه، باعث شد برم به سوالاتش فکر کنم. هیچی بدتر از این نیست که یک آدم فنی به فکر سلامتی ات باشه و از تایم استراحتت بپرسه فک کن!

آه این شیوه اهمیت دادن پارکر به من گاهی از کنترل گری میگذره. به خصوص که اکثرا به بخش های فنی هم راه پیدا میکنه -که احتمالا تنها چیزیه که ازش اطلاعات داره و منم بهش میدم - و گریزی ازش نیست. انگار الان 24 ساعته یه مدیر پروژه با شیوه مایکرومنجمنت دارم که از دستش خلاصی نیست.

جدا، گاهی از خودم میپرسم داری چه غلطی میکنی؟ همین الان بهم گفت کار آموزشگاه رو ببند که عصر کامل سوییچ کنیم به کار خودمون. منم گفتم باشه! استراحت هم بکن چون context switch میکنی! باشه!

برم به کار برسم. پارکر رو نمیشه پیچوند. پیتزاخور عزیزم. هفته پیش اصلا نپرسید جمعه چی کار کردی.