بازگشت با تردید!

دلم نیومد همه پست هایی که درمورد پارکر نوشتم بپره. آدرس رو آزاد کرده بودم اما بعد حیفم اومد نتونم دوباره بخونمشون. نسخه پشتیبان فقط روی این آدرس میومد بالا. خوشبختانه کسی که گرفته بودش یک لیدی واقعی بود که بازم ممنونم ازش :)

شاید دیگه اینجا ننویسم. هنوز فصل in-house programmer بودنم تموم نشده که از اول شروع کنم. اگر رفتم جای دیگه کامنت بذارید بهتون آدرس جدید میدم. فقط اون هایی که دوست دارم بیان. خیلی کامنت ها اینجا فقط اعصاب خوردی شده بود با اینکه تاییدشون نمیکردم خوندنش هم فاز منفی داشت.

دلم تنگ شده بود. 

مامان و بابا رفتند اصف. مامان حتی دیشب هم پیگیر آزمون بود!

چه حماقتی کردم اینطور مقاومت به خرج دادم. پشیمونم. نباید اینطور مستقیم می جنگیدم. اصلا من رو چه به جنگ و تغییر عقیده آدم ها؟ 

بگذریم از این موضوع مسخره.

از دوران راهنمایی اینجا با همین آدرس ساکن بودم. نمیدونستم از دست دادن یه آدرس! توی یه سرویس وبلاگ دهی! مثل بلاگفا اینقدر حس بدی به آدم بده. انگار خونه ام رو فروخته باشم. یا رها کرده باشم!