امشب این متن رو توی سایت هم میهن خوندم و فکرم رو مشغول کرد:
بیشتر ِ مردم در بیست یا سی سالگی میمیرند ،
از این حد که بگذرند دیگر چیزی جز سایه ی خود نیستند ،
باقی زندگیشان صرف ِ آن می شود که ادای خود را درآورند ،
و روز به روز بصورتی ماشینی تر و با شکلهای زننده تر آنچه را که پیش از این ،
در زمانی که زنده بوده اند ، گفته و کرده و اندیشیده اند و دوست داشته اند تکرار کنند…
ژان کریستف
رومن رولان
در واقع خیلی ها رو دیدم که حقیقتا از سی سالگی به بعد هیچ شبیه چیزی که قبلش بودن نبودن! از این موضوع می ترسم. همیشه از خودم می پرسم چی باعث می شه این اتفاق بیفته...
امروز ماه های فرانسوی رو یاد گرفتم. اکثرا توی فارسی استفاده می کنیم. تلفظش رو با انگلیسی قاطی می کنم.
امروز ویکی وب هم با مطلب خوبی بروز شد.
بعلاوه جناب خان یه سوال ازم پرسید که رفرنس دادم به یکی از پست های قبلی ویکی وب. بعد که فهمیدم کارش رو راه انداخته خیلی کیف کردم!
کیف کردن! رامبد خیلی از این اصطلاح استفاده می کنه، اصطلاح باحالیه.
برچسب:
نویسنده: سام بهرامی