به خصوص اگه پای وردپرس در میان باشه.
منم امروز بالاخره به این نتیجه رسیدم هیچ جوریه با این هاست رایگان ها کارم راه نمی افته. پس رفتم از یه سایت خوب هاست خریدم و ته مونده چیزی که این چند وقته جمع کرده بودم رو دادم بابتش.
پنلی که در اختیارم گذاشتن خیلی امکانات بیشتری نسبت به پانل رایگانی که باهاش کار می کزدم داره. بعلاوه اینکه ورد پرس رو هم خودشون ریختن. فقط یه راه دیگه سراغ دارم برای اینکه بدون نیاز به دامنه اصلی راهش بیندازم. فردا امتحانش می کنم، نشد می رم سرور های دامنه اصلی رو عوض می کنم و تمام. سی تا پست که بیشتر نیست.
عاشق اینم که به همه اعلام کنم یه غافلگیری اساسی تو راهه. حس می کنم هیجان انگیزه، در نتیجه توی کانال این کار رو کردم :-)
یه زمانی با دیدن بعضی سایت ها به نظرم می رسید طرف خیلی حالیشه این سایت رو راه انداخته، به طور خاص سایت بایت گیت بود فک کنم، که مدت ها باعث حسرتم می شد. الان که خودم درگیرشم دیگه برام هیچ ابهتی نداره.
اگه در آینده کسی نظرم رو عوض نکنه، از طراحی صفحات وب و cmsها هیچ خوشم نمیاد، آدم رو درگیر می کنه، ولی نوع درگیری اش با مثلا درگیر حل یه مساله فکری بودن فرق می کنه. یه چیزی نداره، نمی دونم چی؟!
برچسب:
نویسنده: سام بهرامی