233

امروز همش گیر گسسته بودم.

گروهم 276 عضو داره الان.دیگه قید گذاشتن تبلیغش رو تو کانال دانشگاه زدم.از بس زنگ زدم و منشی طرف منو پیچوند.مهم نیست....گاهی خودمم گیج می شم، چرا این قدر برام مهمه؟

گاهی وقتا فکر می کنم کاش می شد مث سهراب سپهری زندگی کرد، این قدر بی دغدغه و آروم، مث شعر هاش.

گاهی واقعا از اینهمه struggle خسته میشم.از خودم می پرسم برای چی؟.....نه، این جوری نیست که دوست دارم زندگی کنم.

بازم نیست که گسسته یا فیزیک یا معادلات یا حتی برنامه نویسی باشم....من فقط دلم یه کم آسودگی میخواد، و با خانواده بودن، یه چیز عادی.کاملا عادی.