396

امروز بالاخره رفتیم دربند.

کاخ سعد آباد هم رفتیم.با دوستان نه، با خانواده!خوش گذشت، خسته هم شدم.کلا اون بالا رفتن برای آدم درگیری فکری ایجاد می کنه.

امام زاده صالح هم رفتیم.از دیگران متشکر باید آماده باشه، من حسابی براش دعا کردم که دیگه نوبت خودشه

بابا و مامان اینجان، خیلی خوبه.واقعا پدر و مادر یه چیز دیگه است...

فردا قراره بخرم عینک بخرم.روی برنامه tictactoc هم فکر کردم، فقط مشکلم اینه که نمی دونم چطوری شی گرایی رو توش جا بدم!

راستی، توی اون موزه ها چیزهایی بود که آدم رو به فکر وامی داشت.آخرین صرف ناهار پشت اون میز، آخرین خواب روی اون تخت، آخرین بار از اون پله ها پایین اومدن، و یه ساعت که به وقت کی خوابیده....

زندگی حیرت انگیزه.

شاهنشاهی ایران، چه شکوه پوچی داشته.وقتی کارگرها همیشه کارگرند و شاه ها همیشه شاه....تاریخ به آدم میفهمونه تلاش برای تغییر فطرت اجتماع غیر ممکنه.